شعر بلند: تنهایی ام هورر می کشد !
هورر هورر ِ هزار دستان
پرّان
خورشید که خود اش را بدجوری ول داده
هی ی ی ی ی هورر هورر
پرّه ها
سه بال
اینجا
میان این همه شرجی ِلحظه ها...
+ نوشته شده در جمعه ۲۶ شهریور ۱۳۸۹ ساعت 23:57 توسط امير کلاگر
|
یادداشت مینی مال: کوری که کور است فقط!
وقتی نشاندنش جلو رویم دیدم کور است، مرا نمی دید و هی ی ی ی ی چشمهایش می سوخت.
گفتند : « تحویل شما »
خوب که نگاهش کردم... شناختمش؛
جز سرنوشتم نمی توانست باشد !
+ نوشته شده در دوشنبه ۱ شهریور ۱۳۸۹ ساعت 19:10 توسط امير کلاگر
|